List Konferencji Episkopatu Polski
Niedawno, pamiętam, ktoś spędził u mnie w mieszkaniu trochę czasu, przy czym krótko wspomniał pewien list, ponieważ, jak twierdził, list ten wywołał oburzenie. Nie jestem członkiem Kościoła urzędowo od dwudziestu ośmiu lat, rzeczywiście pięć lat dłużej. Zapytałam, kto napisał ten list. Mój rozmówca nie wiedział tego dokładnie, zrozumiałam jednak, że chodziło o list kogoś z dostojników Kościoła. List nie dawał mi spokoju i ustaliłam potem, że najwyraźniej chodziło o List Konferencji Episkopatu Polski z dnia 22. marca 2026. Podczas czytania go niewiele rozumiałam, a po przeczytaniu zakończenia bardzo się śmiałam. Brzmi ono: “Najświętsza Maryja Panna Wybrana Córka Izraela.” Pisma Izraela nazywają Miriam niekiedy nierządnicą.
Według jednego z przekazów, Miriam została zgwałcona lub dopuściła się nierządu podczas miesięcznego krwawienia. Tak czy inaczej, zaszła w ciążę w czasie, kiedy spółkowanie w judaizmie jest zabronione. Według znowuż innego przekazu ojcem Jeschu (Jezusa) był rzymski żołnierz. Przekaz ten powstał jednak podobno dużo później. Istnieją podania, iż o Jeschu mówiono: co ten syn krwawienia miesięcznego ma pouczać starszych, i podobne. Jeschu, na przykład, inaczej niż było przyjęte, przechodząc mimo starszych, pozdrawiał ich jako pierwszy, nie czekając, aby oni najpierw pozdrowili go.
Słowa “judaizm” i “synagoga” wydają się być w Liście użyte tak, jakby judaizm był jednolitą całością. Zarówno synagog jednak jak i “judaizmów” istnieje niemało. Jest wiele odłamów judaizmu, każdy ma swoje domy modlitwy. Tak jak Maryja istnieje jakby w dwu postaciach: świętej i nierządnicy, tak judaizm, o który w oburzeniu chodzi, nie jest judaizmem prawdziwie żydowskim, ortodoksyjnym, choć światu jako taki się przedstawia i tak też siebie nazywa. Nawoływanie do odwiedzenia synagogi, zapraszanie, dziwi wobec doświadczeń wielu. Wejść do synagogi nie jest łatwo. Wejść prosto z ulicy nie jest możliwe. Byłam na służbie w synagodze ortodoksyjnej (nie ultraortodoksyjnej) co najmniej sto razy. Pewnej soboty podczas służby powiedziałam: Przepraszam. Proszę przestać rozmawiać. To przeszkadza. (Entschuldigung. Bitte hören Sie auf zu sprechen. Es ist störend.) Jedna z kobiet pokazała mi drzwi mówiąc przy tym: Nie podoba się? Co znaczyło: wyjdź. Zostałam dokładnie tam, gdzie się znajdowałam, mówiąc: nie. Dodała: Synagoga jest dla nas nie dla niej. (Синагога для нас не для нее). Nie chodziło o krótką rozmowę, ale ciągłe przeszkadzanie, także prowadzącym modły, od zawsze, odkąd tam byłam. Zarząd nie uczynił nic, aby się coś zmieniło. Przeciwnie jeden z prowadzących modły, chasan, został zganiony, ponieważ służba trwała trzy minuty dłużej.
List Episkopatu nawołuje do odwiedzania synagog, wbrew wymogom starego judaizmu. Stary judaizm nie działa misyjnie, nie zaprasza. Jest to jeden z głównych punktów spornych nowego i starego judaizmu, (p. np. niemieckojęzyczne pismo: HaGalil). List Episkopatu mówi odwiedzinach w Synagodze nieostrożnie. Na przykład mieszanka wełny i lnu w ubraniu jest w judaizmie zakazana, wejść w takim ubraniu do synagogi nie byłoby zachowaniem ładnym, wielu jednak o tym nie wie. Takich różnic, prawideł postępowania, jest więcej. List o nich nie mówi. Żydom jest zabronione obcować z nie-żydami, podawanie rąk nie jest praktykowane także wewnątrz wspólnot religijnych żydowskich, ponieważ istnieje możliwość, że inny Żyd, czy żyd, nie postąpił według przepisów i jest w danej chwili, czy w danym dniu, nieczysty. Synagoga, którą odwiedził papież, pochodzący z ziemi nazywanej na przykład w jednej z żydowskich pieśni, największym w świecie cmentarzem, wydaje się być synagogą Chabadu. Wiele środowisk żydowskich dostrzega w nauczaniu Chabadu bardzo poważne odstępstwa od judaizmu.
Treść Listu dotyczy w niemałym stopniu poczucia winy. Winy w judaizmie wrzuca się raz w roku do wody, aby nie męczyły człowieka, nie osłabiły go. W słowiańszczyźnie wyrzucało się je także do wody, przeniesione przedtem na kamienie. Pozostałością tego zwyczaju jest wyrażenie: “jak kamień w wodę”, (p. np. opowiadanie Marii Konopnickiej “Krysta”). Kamień leży na dnie, nie wypływa więcej wraz z przeniesioną nań winą. Wśród współczesnych terapii zarówno tzw. kompleksu winy, jak i tzw. konfliktu dystansu i bliskości, istnieją koncepcje zarówno konfrontująco-mobilizujące, jak i zorientowane na stabilizację i integrację, a także wiele innych, zarówno dla przestępców jak i pokrzywdzonych, dla winnych jak i dla obwiniających.
2026
Niezgodności wewnątrz świata nierzadko postrzeganego jako jednolity żydowski:
https://yandex.ru/video/preview/7883667532730647732
https://dzen.ru/video/watch/654399cee954be4ea51c618e
https://dzen.ru/video/watch/67e275dc6cc2d2542728bb0f
https://vkvideo.ru/video-229575384_456239149
O narodach:
https://vkvideo.ru/video-169763079_456240591
https://vkvideo.ru/video17192205_456239086
https://vkvideo.ru/video-229937450_456239101
https://vkvideo.ru/video-198462752_456239137
JP II i M.M. Schneerson się znali:
Rosyjski, minuta 09:33, od słów: Oni mnie przywieźli na południe Niemiec. (Pałac, o którym mowa w minucie: 09:39, to Schloß Hohenschwangau, nie: Horhenschwangau, Schneerson, minuta 01:52, był głównym Rabinem Chabadu, nie: wszystkich Żydów.) :
https://vkvideo.ru/video234490190_456242280
Angielski, minuta 52:27, od słów: Oni mnie przywieźli na południe Niemiec. (Pałac, o którym mowa w minucie 52:42, to Schloß Hohenschwangau, nie: Horhenschwangau, Schneerson, minuta 36:12, był głównym Rabinem Chabadu, nie: wszystkich Żydów.):
https://vkvideo.ru/video360246663_456239644